نمردیم و اولین میدانی که وقت اضافه اش چندین برابر وقت تعریف شده یک بازی است را هم دیدم.ولی ایکاش میمردیم و طعم تلخ این ثانیه های نفس گیر را نمیچشیدیم. از بهار ۸۶ در انتظار به بار نشستن شاخه نیلوفری نشسته ایم که عمرش از یکسال هم گذشت، کم کم داغی تابستان ۸۷ را هم حس میکند ولی خبری از یک شاخه نیلوفرمان نشد.
راست میگویند که کشنده ترین دردها انتظار است، ما طعم انتظار کهنه را هم چشیدیم.بازی بس ناجوانمردانه پیش میرود و داور حتی نیم نگاهی به این وقت اضافه نفس گیر ندارد. چشمان منتظر و بی رمق هزاران هوادار و تشنه به بار نشستن یک شاخه، فقط یک شاخه ی نیلوفر به سوت داور است ولی انگار در کرنومتر قدیمی و زنگ زده ی داور این دیدار ماهها با ثانیه ها برابری میکند.
الحق که حریف ناجوانمردانه با دل هزاران هوادار بازی میکند.جالب اینجاست که گاهی خطاهای حریف برای ما ثبت میشود و گویی قرار است تنها بازنده این میدان ما باشیم و با دلی شکسته و دستی خالی از تماشای این بازی برگردیم.
به قول دوستی، دلمان خوش است که هر چه پیش آید سنگ صبور را که داریم، ولی سنگ صبورمان هم از پرپر شدن یک شاخه نیلوفر جلوی چشمانمان بغض کرد و آب شد.
لاشخور صفتان اینترنتی هر قطعه ای که می یابند کوچک و بزرگ می درند. گفتم لاشخور، ولی اشتباه کردم لاشخور به لاشه و مردار حمله میکنند حال آنکه این دوستان پست تر از لاشخور به جان زنده ی هنر و هنرمند چنگ میزنند. گویا این خبر که یک شاخه نیلوفر محسنمان در راه است خاطر خیلی ها را پریشان و مکدر کرده و دکان پوشالی این عزیزان در معرض خطر رویت شده، ولی خوش انصافها هنوز که شاخه گل محسن به بار ننشسته که اینطور به دست و پا افتاده اید.
دلم برای صدای بغض آلودی که از پشت تلفن گفت باز هم آهنگ لو رفت میسوزد، ولی بیشتر از آن بحال باغبانی میسوزد که ذره ذره پرپر شدن غنچه اش را میبیند و دم نمیزند.
ما دوستداران محسن چاوشی در خوشبینانه ترین حالت فقط میگوییم حیف شد، متاسفیم و صدای عشقمان را با مجوز و بدون مجوز از دست نمیدهیم، ولی این روزها کمتر کسی از دل زخمی محسنمان با خبر است.
این قصه سر دراز دارد اما چاره سازی هم هست . امیدواریم قبل از اینکه یک بار دیگر با قهقهه ی مستانه شیفتگان ۱ بازدید بیشتر آن هم به قیمت شرف روبرو شویم، وزارت محترم ارشاد سوت پایان این دیدار ناجوانمردانه را به صدا درآورد تا نفسهای حبس شده در سینه ی هزاران هوادار و عاشق صدای جاودانه ی محسن مجال خروج یابد، و عاجزانه از دست اندرکاران فهیم دستگاههای فرهنگی و هنری کشور خواستاریم برای این غارتگران فرهنگی تدبیر به خرج داده و مانع از مکیدن خون فرهنگ و هنر این مرز و بوم توسط این زالو صفتان شوند.
در پایان به عنوان عضوی کوچک از این خانواده بزرگ از همه ی هواداران خواهشمندیم در مسکوت ماندن این قضایا و نقد و موشکافی نکردن این معضلات ثابت قدم باشند چه بسا در این موقعیت حساس، مسکوت ماندن این افتضاحات به بار آمده توسط سارقان اینترنتی، مثمر ثمر تر از سر و صدا، جنجال و اعتراض باشد.
در این برهه از زمان شاید یاری در این امر و دست به دعا شدن برای موفقیت محسن و پشتیبانی معنوی از او تنها کاری باشد که از دستان سرد و ناامیدمان بر می آید.
مثه بغض بی اراده مثه اشک سرنداده
یه صدا به تلخیه غم از سر سازش زیاده
مثه واژه خیانت تو تکاپوی حسادت
دل تنهاشو شکستن آدمای بی محبت
دادگاهای بی دفاشون اعدامای بی هواشون
یه صدا رو سر بریدن مستجاب شده دعاشون
دلای بی سرو پاشون کهنگیه عقده هاشون
ما امیدواریم همیشه متاسفیم براشون
